به گزارش روان ما به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران گزارش می دهند که احتمال پیشرفت ناتوانی در بیماران تحت درمان با داروی تزریقی Ocrelizumab (Ocrevus) کمتر بود.
به طور خاص، آنها عملکرد دست و مهارت بازوی بهتری داشتند و کمتر به ویلچر نیاز داشتند.
«گاوین جیووانونی»، سرپرست تیم پژوهش و استاد عصب شناسی در دانشگاه کوئین مری لندن، در اطلاعیه ای اظهار داشت: «این یافته ها مهم هستند چونکه نشان می دهند که درمان می تواند تفاوت معناداری برای افراد دچار اشکال پیشرفته تر ام اس بوجود آورد و می تواند به حفظ عملکرد دست و بازو کمک نماید، که برای حفظ استقلال، فعالیتهای روزانه و کیفیت زندگی مهمست.»
محققان در یادداشت های پس زمینه گفتند PPMS بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از افراد دچار بیماری ام اس را تحت تأثیر قرار می دهد. برعکس اشکال عودکننده ام اس، ناتوانی به تدریج بدتر می شود و گزینه های درمانی را محدود می کند.
به گفته پژوهشگران، بحث های مداومی در مورد این که آیا افراد دچار ام اس پیشرفته تر ممکنست از درمان هایی مانند ocrelizumab بهره مند شوند یا خیر، وجود دارد.
داروی Ocrelizumab هم اکنون برای درمان اشکال عود کننده اماس تجویز می شود. این دارو، با هدف قرار دادن و حذف سلول های ایمنی که التهاب در رابطه با ام اس را تحریک می کنند، عمل می کند.
برای مطالعه جدید، پژوهشگران بالاتر از ۱۰۰۰ بیمار PPMS را در ۲۲ کشور انتخاب کردند و نیمی از آنها را بطور تصادفی برای دریافت ocrelizumab IV هر شش ماه به مدت حدودا سه سال اختصاص دادند. نیمی دیگر دارونما IV دریافت نمودند که به همان روش داروی فعال تجویز شد.
نتایج نشان داد که در مجموع، بیماران تحت درمان با ocrelizumab، ۳۰ درصد کمتر در معرض خطر پیشرفت ناتوانی بودند.
محققان گفتند Ocrelizumab همین طور بدتر شدن عملکرد دست و اندام فوقانی را تا ۴۱ درصد در ۱۲ هفته کم کرد و خطر نیاز به صندلی چرخدار را تا ۵۲ درصد کم کرد.
به گفته پژوهشگران، بیماران در صورت داشتن علایم فعالیت بیماری التهابی در اسکن های اولیه MRI حتی بیش از آن سود می برند. خطر پیشرفت در این بیماران ۵۵ درصد کمتر بود.
محققان گفتند: « داروی اوکرلیزوماب هم اکنون به عنوان درمانی برای ام اس عودکننده فعال و ام اس پیشرونده اولیه استفاده می شود. این نتایج می تواند به این مفهوم باشد که برای افراد بیشتری با ام اس پیشرونده اولیه که هم اکنون به هیچ گزینه درمانی دسترسی ندارند، دردسترس است.»
به طور خلاصه به گزارش روان ما به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش می دهند که احتمال پیشرفت ناتوانی در بیماران تحت درمان با داروی تزریقی Ocrelizumab (Ocrevus) کمتر بود. به طور دقیقتر، آنها عملکرد دست و مهارت بازوی بهتری داشتند و کمتر به ویلچر نیاز داشتند. گاوین جیووانونی، سرپرست تیم پژوهش و استاد عصب شناسی در دانشگاه کوئین مری لندن، در اطلاعیه ای گفت: این یافته ها مهم هستند چراکه نشان می دهند که درمان می تواند تفاوت معناداری برای افراد گرفتار اشکال پیشرفته تر ام اس بوجود آورد و می تواند به حفظ عملکرد دست و بازو کمک کند، که برای حفظ استقلال، کارهای روزانه و کیفیت زندگی مهمست.
منبع: روان ما