آغاز درمان به معنای پایان نقش لابراتوار نیست
به گزارش روان ما، یک متخصص هماتولوژی، با تاکید بر نقش روشهای تشخیصی دقیق در درمان لوسمی های حاد، اظهار داشت: آغاز درمان به معنای پایان نقش لابراتوار نیست.
به گزارش روان ما به نقل از مهر، بهزاد پوپک، مسئول پنل تشخیص و پایش درمان در بدخیمی های خونی حاد در کنگره پیشرفت کیفیت خدمات آزمایشگاهی که در ایام ۱۰ الی ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ در محل برج میلاد برگزار می شود، ضمن اشاره به اهمیت زمان در تشخیص لوسمی های حاد، اظهار نمود: این بیماری ها همچون بیماری هایی هستند که در آنها فاصله میان مراجعه بیمار، تشخیص صحیح و آغاز درمان مناسب می تواند خیلی کوتاه باشد لذا همکاری نزدیک میان پزشک و لابراتوار اهمیت زیادی دارد.
وی اضافه کرد: امروزه برای تشخیص سرطان های خون نمی توان تنها به یک آزمایش یا مشاهده سلول ها در زیر میکروسکوپ اکتفا کرد. بررسی سلول های خون و مغز استخوان بازهم اهمیت زیادی دارد، اما در کنار آن از شیوه های جدید نیز استفاده می شود تا مشخص شود بیمار دقیقاً به چه نوعی از بیماری مبتلاست و چه خاصیت هایی دارد.
پوپک افزود: کنار هم قرار دادن این اطلاعات به پزشک کمک می نماید تا علاوه بر تشخیص دقیق تر بیماری، درباره ی میزان پاسخ احتمالی بیمار به درمان و مناسب ترین روش درمانی تصمیم بگیرد. ممکنست دو بیمار در ظاهر بیماری مشابهی داشته باشند، اما بررسیهای دقیق تر نشان دهد خاصیت های بیماری آنها متفاوت می باشد لذا مسیر درمان و پیگیری آنها نیز یکسان نباشد.
این متخصص هماتولوژی ضمن اشاره به نقش لابراتوار بعد از آغاز درمان اظهار داشت: شروع درمان به معنای پایان نقش لابراتوار نیست. ممکنست علایم بیمار بهتر شود و در بررسیهای معمول نیز سلول های غیرطبیعی دیده نشوند، اما تعداد خیلی کمی از سلول های سرطانی بازهم در بدن باقیمانده باشند. شیوه های دقیق تر می توانند در خیلی از بیماران این مقدار خیلی اندک از بیماری را شناسایی کنند.
وی اضافه کرد: این بررسی ها به پزشک کمک می نماید بفهمد بیمار تا چه اندازه به درمان پاسخ داده است و آیا نشانه ای از باقی ماندن بیماری وجود دارد یا خیر. بر همین اساس، پزشک می تواند درباره ی ادامه درمان یا تغییر برنامه درمانی تصمیم گیری کند. ازاین رو موفقیت درمان فقط به این معنا نیست که در بررسیهای معمول اثری از بیماری دیده نشود، بلکه میزان خیلی اندک بیماری باقیمانده نیز می تواند اهمیت داشته باشد.
پوپک با تاکید بر ضرورت دقت در این مرحله اظهار داشت: هرچه شیوه های تشخیصی حساس تر می شوند، دقت در تهیه و بررسی نمونه، تجهیزات و مواد مورد استفاده، کنترل کیفیت و همین طور دانش و تجربه افرادی که نتیجه را بررسی می کنند اهمیت بیشتری پیدا می کند. نتیجه آزمایش زمانی برای بیمار باارزش است که دقیق، قابل اعتماد و بموقع باشد و بتواند به تصمیم گیری پزشک کمک نماید.
مسئول پنل تشخیص و پایش درمان در بدخیمی های خونی حاد، ضمن اشاره به پیشرفت های سالیان اخیر در درمان سرطان های خون اظهار داشت: دانش ما درباره ی این بیماری ها به صورت قابل توجهی پیشرفت کرده و شیوه های تشخیصی دقیق تر، داروهای جدید و درمان هایی که متناسب با خاصیت های بیماری هر فرد انتخاب می شوند، امکان مدیریت بهتر خیلی از این بیماری ها را فراهم نموده اند. در تعدادی گروههای بیماران، همچون تعدادی از لوسمی های دوران کودکی، نتایج درمانی خیلی امیدوارکننده است؛ با این وجود شرایط هر بیمار متفاوت می باشد و نمی توان نتیجه درمان یک بیمار را به دیگری تعمیم داد.
وی اشاره کرد: مهم ترین پیام این است که بیمار از ابتدا در یک مسیر منسجم قرار گیرد؛ مسیری که در آن تشخیص دقیق، شناخت نوع بیماری، انتخاب درمان مناسب و بررسی منظم پاسخ به درمان در کنار یکدیگر انجام شوند. مقصد پایانی نیز افزایش شانس موفقیت درمان و کمک به حفظ کیفیت زندگی بیمار است.
بطور خلاصه به گزارش روان ما به نقل از مهر، بهزاد پوپک، مسئول پنل تشخیص و پایش درمان در بدخیمی های خونی حاد در کنگره پیشرفت کیفیت خدمات آزمایشگاهی که در روزهای ۱۰ الی ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ در محل برج میلاد برگزار می شود، ضمن اشاره به اهمیت زمان در تشخیص لوسمی های حاد، اظهار داشت: این بیماری ها همچون بیماری هایی هستند که در آنها فاصله میان مراجعه بیمار، تشخیص صحیح و شروع درمان مناسب می تواند خیلی کوتاه باشد به همین دلیل همکاری نزدیک میان پزشک و آزمایشگاه اهمیت زیادی دارد. وی افزود: امروزه برای تشخیص سرطان های خون نمی توان تنها به یک آزمایش یا مشاهده سلول ها در زیر میکروسکوپ اکتفا کرد. ممکنست دو بیمار در ظاهر بیماری مشابهی داشته باشند، اما بررسیهای دقیق تر نشان دهد خاصیت های بیماری آنها متفاوت می باشد به همین دلیل مسیر درمان و پیگیری آنها نیز یکسان نباشد. این متخصص هماتولوژی ضمن اشاره به نقش آزمایشگاه پس از شروع درمان عنوان کرد: آغاز درمان به مفهوم پایان نقش آزمایشگاه نیست. به این جهت موفقیت درمان فقط به این معنا نیست که در بررسیهای معمول اثری از بیماری دیده نشود، بلکه میزان خیلی اندک بیماری باقی مانده نیز می تواند اهمیت داشته باشد. پوپک با تکیه بر ضرورت دقت در این مرحله عنوان کرد: هرچه شیوه های تشخیصی حساس تر می شوند، دقت در تهیه و بررسی نمونه، تجهیزات و مواد مورد استفاده، کنترل کیفیت و همچنین دانش و تجربه افرادی که نتیجه را بررسی می کنند اهمیت بیشتری پیدا می کند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب