آن چه درباره ی تنبلی چشم باید بدانیم بهترین زمان تشخیص
روان ما: یک فلوشیپ استرابیسم، با اشاره به این که تنبلی چشم یکی از شایع ترین علل کاهش بینایی است، توضیحاتی درباب این بیماری چشم داد.
به گزارش روان ما به نقل از وبدا، محمد شریفی، ضمن اشاره به این که تنبلی چشم یا آمبلیوپی یکی از شایع ترین علل کاهش بینایی در خردسالان است، اظهار داشت: بر خلاف تصور عمومی، در خیلی از موارد مشکل اصلی در خود چشم نیست، بلکه مغز بتدریج یاد می گیرد تصویر دریافت شده از چشم ضعیف تر را نادیده بگیرد.
وی اضافه کرد: سیستم بینایی انسان در سالهای نخست زندگی درحال تکامل است و در این دوره، اتصالات عصبی میان چشم و قشر بینایی مغز شکل گرفته و تثبیت می شوند. این مرحله که «دوره حساس تکامل بینایی» نام دارد، نقش تعیین کننده ای در تشکیل دید طبیعی فرد در سالهای بعد دارد.
این جراح و متخصص چشم، اضافه کرد: اگر در این دوره، یک چشم به دلایلی مانند عیوب انکساری قابل توجه، انحراف چشم یا افتادگی پلک نتواند تصویر واضحی به مغز ارسال نماید، مغز بتدریج پردازش اطلاعات آن چشم را می کاهد و سلول های قشر بینایی در رابطه با آن چشم نیز رشد طبیعی خودرا از دست می دهند؛ درنتیجه فرد به آمبلیوپی یا تنبلی چشم مبتلا می شود.
شریفی ضمن اشاره به مفهوم «انعطاف پذیری عصبی» یا نوروپلاستیسیتی خاطرنشان کرد: مغز خردسالان از انعطاف پذیری بالایی برخوردار می باشد و همین خاصیت سبب می شود در صورت تشخیص و درمان بموقع، مسیرهای عصبی در رابطه با چشم ضعیف تقویت شوند.
وی اظهار داشت: در صورتیکه چشم تنبل در دوران حساس تکامل بینایی مجبور به فعالیت شود، برای نمونه با پوشاندن چشم سالم و استفاده از چشم ضعیف، مغز فرصت پیدا می کند ارتباطات عصبی در رابطه با آن چشم را تقویت و بازسازی کند. با افزایش سن و پایان این دوره حساس، این ظرفیت عصبی کاسته می شود و درنتیجه درمان آمبلیوپی دشوارتر و اثربخشی روشهای متداول محدودتر می شود.
شریفی در جواب این پرسش که آیا آمبلیوپی در بزرگسالی به صورت کامل غیرقابل درمان است، اظهار داشت: در سالهای اخیر مطالعاتی درباره ی روش هایی مانند تحریک مغناطیسی مغز، برخی دارودرمانی ها و تمرینات بینایی دیجیتال انجام شده و در بعضی بیماران بزرگسال نتایج محدودی گزارش شده است، اما این شیوه ها بازهم در مراحل پژوهشی قرار دارند و نمی توان آنها را جایگزین درمان استاندارد آمبلیوپی در دوران کودکی دانست.
بهترین زمان تشخیص تنبلی چشم
شریفی با تاکید بر اهمیت غربالگری و معاینه چشم خردسالان قبل از ورود به مدرسه تصریح کرد: هرچه آمبلیوپی زودتر تشخیص داده شود، احتمال موفقیت درمان بیشتر خواهد بود و بهترین فرصت برای شناسایی و درمان این عارضه در سالهای ابتدایی زندگی است.
وی سفارش کرد: والدین حتی در صورت نبود علایم ظاهری، خردسالان خودرا در سنین قبل از دبستان برای معاینه کامل چشم پزشکی نزد متخصص ببرند؛ برای اینکه خیلی از اختلالات زمینه ساز تنبلی چشم امکان دارد در ظاهر قابل تشخیص نباشند.
این متخصص چشم تاکید کرد: تاخیر در آغاز درمان می تواند شانس دستیافتن به بینایی مطلوب را کم کند و به این علت، غربالگری، تشخیص زودهنگام و پیگیری منظم درمان از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.
خطری که می تواند سال ها بعد خودرا نشان دهد
شریفی در انتها ضمن اشاره به اهمیت درمان بموقع آمبلیوپی، اظهار داشت: تنبلی چشم درمان نشده می تواند در سالهای بزرگسالی به یک خطر جدی برای سلامت بینایی تبدیل شود؛ برای اینکه در صورت بروز لطمه یا بیماری برای چشم سالم، چشم دچار آمبلیوپی امکان دارد نتواند دید کافی برای جبران کاهش بینایی را فراهم آورد.
وی تصریح کرد: بنابراین، بی توجهی به تنبلی چشم در دوران کودکی تنها به معنای کاهش دید در همان سال ها نیست، بلکه می تواند یک تهدید پایدار برای کیفیت بینایی فرد در تمام طول زندگی باشد.
منبع: روان ما
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب