شیوع فیبروم های رحمی در زنان از علایم تا درمان
به گزارش روان ما، یک متخصص زنان و زایمان با اشاره به شیوع فیبروم های رحمی در زنان اظهار داشت: عوارض این توده ها به محل قرارگیری، اندازه و علائمی که در فرد ایجاد می کنند بستگی دارد.
به گزارش روان ما به نقل از وبدا، شمیم پیله وری، با اشاره به اینکه فیبروم های رحمی از شایع ترین تومورهای لگنی در زنان به شمار می روند، اظهار نمود: فیبروم ها توده هایی غیرسرطانی هستند که از سلول های عضلانی رحم منشا می گیرند و معمولا در سنین باروری بروز می کنند، این توده ها ممکنست بدون علامت باشند یا با علائمی مانند خون ریزی غیرطبیعی رحمی، درد و احساس فشار در ناحیه لگن همراه شوند.
وی با تاکید بر تأثیر احتمالی فیبروم های رحمی بر سلامت باروری اضافه کرد: بسته به محل قرارگیری فیبروم، این توده ها می توانند در بعضی افراد بر باروری، احتمال سقط جنین و دستاوردهای حاملگی تأثیر بگذارند. همچنین، خون ریزی های غیرطبیعی ناشی از فیبروم در صورت ادامه و عدم رسیدگی مناسب ممکنست به کم خونی و عوارض ناشی از آن منجر شود.
پیله وری ضمن اشاره به لزوم بررسی فیبروم های رحمی در افراد دارای علایم بالینی خاطرنشان کرد: وجود فیبروم در هر اندازه یا تعدادی، در صورت ایجاد علایم، نیازمند ارزیابی پزشکی و انتخاب روش درمان متناسب با شرایط بیمار است. همچنین، در مواردی که فیبروم بدون علامت است اما تغییرات قابل توجهی در اندازه آن مشاهده می شود، بررسیهای تکمیلی و ارزیابی دقیق تر لازم است.
این متخصص زنان و زایمان، درباره ی روشهای درمان فیبروم های رحمی توضیح داد: انتخاب روش درمان به عوامل گوناگونی همچون اندازه و محل توده، شدت علایم، وضعیت باروری و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. درمان ها می توانند شامل روشهای دارویی، هورمونی و مداخلات جراحی باشند. درمان های دارویی و هورمونی، بخصوص در بعضی افراد دچار خون ریزی غیرطبیعی رحمی، با هدف کنترل علایم مورد استفاده قرار می گیرند.
پیله وری افزود: در بیمارانی که با مشکلات در رابطه با سلامت باروری، همچون ناباروری یا سابقه سقط مکرر مواجهند، ممکنست با عنایت به شرایط بالینی، درمان جراحی درنظر گرفته شود. همچنین، آمبولیزاسیون شریان های رحمی یکی دیگر از روشهای درمانی است که با کاهش خون رسانی به فیبروم ها، می تواند به کوچک شدن تدریجی آنها کمک نماید. انتخاب این شیوه هم باید با عنایت به شرایط بیمار و اهداف باروری او صورت گیرد.
وی ضمن اشاره به عوامل احتمالی مؤثر بر ایجاد فیبروم های رحمی بیان نمود: رشد این توده ها می تواند تحت تأثیر هورمون های جنسی قرار گیرد، اما این مورد به معنای نقش مستقیم و قطعی هورمون ها به تنهایی در ایجاد فیبروم نیست. عوامل ژنتیکی، سابقه خانوادگی، آغاز سریع قاعدگی، چاقی، سبک زندگی، برخی عادات غذایی، دیابت و فشار خون بالا هم در مطالعات بعنوان عوامل در رابطه با بروز فیبروم های رحمی عنوان شده اند.
پیله وری تصریح کرد: از آنجا که فیبروم های رحمی در بعضی زنان بدون علامت هستند، تشخیص و پیگیری آنها باید بر مبنای شرایط فردی و ارزیابی پزشکی صورت گیرد. مراجعه به متخصص زنان در صورت بروز خون ریزی غیرطبیعی، درد یا فشار لگنی و مشکلات باروری، به تشخیص بموقع و انتخاب روش درمان مناسب کمک می نماید.
بطور خلاصه آمبولیزاسیون شریان های رحمی یکی دیگر از روشهای درمانی است که با کاهش خون رسانی به فیبروم ها، می تواند به کوچک شدن تدریجی آنها کمک کند. انتخاب این شیوه هم باید با توجه به شرایط بیمار و اهداف باروری او صورت گیرد. وی ضمن اشاره به عوامل احتمالی مؤثر بر ایجاد فیبروم های رحمی بیان نمود: رشد این توده ها می تواند تحت تأثیر هورمون های جنسی قرار گیرد، اما این مورد به مفهوم نقش مستقیم و قطعی هورمون ها به تنهایی در ایجاد فیبروم نیست.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب