اضطراب کودک را با بیش فعالی اشتباه نگیرید

اضطراب کودک را با بیش فعالی اشتباه نگیرید روان ما: یک مطالعه جدید می گوید زیست شناسی مغز در مورد اختلال بیش فعالی و اضطراب در خردسالان پیچیده تر از آن چیزی است که در ابتدا تصور می شد.


به گزارش روان ما به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش می دهند که سه الگوی متمایز از فعالیت مغز را میتوان در میان کودکانی که از یک یا هر دو اختلال رنج می برند، یافت.
محققان گفتند که کودکان دچار اختلال بیش فعالی، اضطراب یا تلفیقی از این دو بیماری می توانند هر یک از این سه الگو را داشته باشند، باآنکه انواع خاصی از آنها در هر تشخیص شایع تر است.
«یو ژانگ»، محقق ارشد و استادیار روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشگاه استنفورد، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «همپوشانی زیاد بین اختلال بیش فعالی و اضطراب در واقع مانع درک ما از نوروبیولوژی زیربنایی تشخیص های سنتی و مبتنی بر علایم می شود.»
او اظهار داشت: «اختلال بیش فعالی و اضطراب درحال حاضر با بهره گیری از چک فهرست های علایم تشخیص داده می شوند، اما کودکانی که به یک بیماری مبتلا هستند اغلب تعدادی از علایم بیماری دیگر را هم دارند.»
ژانگ در ادامه اضافه کرد: «ما می خواستیم بدانیم که آیا تفاوت های بیولوژیکی بین کودکان دچار اختلال بیش فعالی و اضطراب از برچسب های تشخیصی مورد استفاده در کلینیک پیروی می کند یا خیر.»
برای ارزیابی این موضوع، محققان اسکن های مغزی MRI بیشتر از ۳۵۰۰ کودک را که تشخیص اختلال بیش فعالی، اضطراب یا هر دو را داشتند، تحلیل و بررسی کردند. این کودکان همینطور تحت آزمایش های شناختی و رفتاری قرار گرفتند.
این تیم از هوش مصنوعی برای ردیابی نحوه همکاری مناطق مختلف مغز در هر کودک بهره برد.
این تیم دو مشکل مختلف در ارتباط مغز را که در اختلال بیش فعالی و اضطراب نقش دارند، پیدا کرد: عملکرد غیرطبیعی شبکه های مغزی شناختی-رفتاری یا احساسی-توجهی.
محققان گفتند که این دو جنبه از اختلال عملکرد مغز به روشهای مختلفی با هم ترکیب می شوند تا سه الگوی فعالیت مغزی در رابطه با اختلال بیش فعالی و اضطراب را تشکیل دهند:
برون ریزی-بی قیدی، که در آن کودکان خصومت، سرکشی و تکانشگری بیشتری نشان می دهند و احتمال تشخیص اختلال بیش فعالی در آنها بیشتر است.
درون ریزی-پریشان، که در آن کودکان احساس گناه، تنش و کمال گرایی بیشتری دارند و اغلب با اضطراب تشخیص داده می شوند.
اختلاط این دو، که در آن کودکان مشکلات توجه، تحریک پذیری و خودآزاری بیشتری دارند و احتمال تشخیص اختلال بیش فعالی در آنها بیشتر است.
محققان خاطرنشان کردند که این الگوها حتی در اسکن های MRI اولیه کودکانی که هنوز اختلال بیش فعالی یا اضطراب در آنها تشخیص داده نشده بود، قابل تشخیص بودند.
ژانگ اظهار داشت: «به نظر ما، این بدان معناست که می توانیم از این شرایط به عنوان شاخصی زودهنگام برای شناسایی این اختلالات استفاده نمائیم.»
او عنوان کرد: «این یافته می تواند به ما کمک نماید تا در رویارویی با این اختلالات، مداخلات درمانی را بموقع تر انجام دهیم و روند پیشرفت آنها را کُند کرده، یا حتی آنرا معکوس نماییم.»
با این حال، به باور ژانگ، این الگوهای مغزی جایگزین معیارهای تشخیصی فعلی برای این اختلالات نخواهند شد؛ معیارهایی که بر مبنای علایم و نشانه های بروزیافته در کودک تعیین می شوند.
در عوض، ژانگ پیشبینی می کند که به کارگیری این الگوهای مغزی به پزشکان کمک خواهدنمود تا سریع تر، درمان های مناسب را برای کودکان بیابند.
او افزود که مطالعات آتی ممکنست نشان دهند که برخی درمان های خاص، الگوهای مشخصی از فعالیت مغزی را بهبود می بخشند؛ امری که به پزشکان اجازه می دهد تا برنامه درمانی را متناسب با خاصیت های مغزی هر کودک، شخصی سازی کنند.
ژانگ اظهار داشت: «هدف ما یافتن زیست نشانگرهایی است که بتوانند به راستی راهنمای انتخاب درمان مناسب در زمان مناسب باشند.»
خلاصه اینکه او گفت: اختلال بیش فعالی و اضطراب در حال حاضر با استفاده از چک لیست های علائم تشخیص داده می شوند، اما کودکانی که به یک بیماری مبتلا هستند اغلب برخی از علائم بیماری دیگر را هم دارند. این خردسالان همچنین تحت آزمایش های شناختی و رفتاری قرار گرفتند. این تیم از هوش مصنوعی برای ردیابی نحوه همکاری مناطق مختلف مغز در هر کودک بهره برد. این تیم دو مشکل مختلف در ارتباط مغز را که در اختلال بیش فعالی و اضطراب نقش دارند، پیدا کرد: عملکرد غیرطبیعی شبکه های مغزی شناختی-رفتاری یا احساسی-توجهی. پژوهشگران گفتند که این دو جنبه از اختلال عملکرد مغز به روشهای مختلفی با هم ترکیب می شوند تا سه الگوی فعالیت مغزی در ارتباط با اختلال بیش فعالی و اضطراب را تشکیل دهند: برون ریزی-بی قیدی، که در آن خردسالان خصومت، سرکشی و تکانشگری بیشتری نشان می دهند و احتمال تشخیص اختلال بیش فعالی در آنها بیشتر است. درون ریزی-پریشان، که در آن خردسالان احساس گناه، تنش و کمال گرایی بیشتری دارند و اغلب با اضطراب تشخیص داده می شوند. اختلاط این دو، که در آن خردسالان مشکلات توجه، تحریک پذیری و خودآزاری بیشتری دارند و احتمال تشخیص اختلال بیش فعالی در آنها بیشتر است. پژوهشگران خاطرنشان کردند که این الگوها حتی در اسکن های MRI اولیه کودکانی که هنوز اختلال بیش فعالی یا اضطراب در آنها تشخیص داده نشده بود، قابل تشخیص بودند. ژانگ گفت: به نظر ما، این بدان معناست که می توانیم از این شرایط به عنوان شاخصی زودهنگام برای شناسایی این اختلالات استفاده نمائیم. با این وجود، به باور ژانگ، این الگوهای مغزی جایگزین معیارهای تشخیصی فعلی برای این اختلالات نخواهند شد؛ معیارهایی که بر اساس علائم و نشانه های بروزیافته در کودک تعیین می شوند. در عوض، ژانگ پیشبینی می کند که به کارگیری این الگوهای مغزی به پزشکان کمک خواهدنمود تا سریع تر، درمان های مناسب را برای خردسالان بیابند. او افزود که مطالعات آتی ممکنست نشان دهند که برخی درمان های خاص، الگوهای مشخصی از فعالیت مغزی را بهبود می بخشند؛ امری که به پزشکان اجازه می دهد تا برنامه درمانی را متناسب با خاصیت های مغزی هر کودک، شخصی سازی کنند. ژانگ گفت: هدف ما یافتن زیست نشانگرهایی است که بتوانند به راستی راهنمای انتخاب درمان مناسب در زمان مناسب باشند.
1405/08/28
11:36:42
5.0 / 5
10
تگهای خبر: اختلال , برند , بیمار , بیماری
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۷ بعلاوه ۳
روان ما Ravanema
پربیننده ترین ها

پربحث ترین ها

جدیدترین ها