آسپرین با دوز پایین امکان دارد خطر زوال عقل را کم کند
به گزارش روان ما، محققان دانشگاه موناش استرالیا دریافتند که مصرف آسپرین با دوز پایین با 70 درصد کاهش خطر زوال عقل در بین اشخاصی که مستعد ژنتیکی برای افزایش تعداد پلاکت هستند مرتبط می باشد.
به گزارش روان ما به نقل از نیوزمکس، با این وجود، این درمان با خطر خونریزی بالایی همراه بود. محققان دریافتند که ۴.۴ درصد از شرکت کنندگانی که آسپرین مصرف کرده اند، در مقایسه با ۲.۱ درصد از اشخاصی که دارونما دریافت کرده اند، گرفتار خونریزی شدید شده اند.
طبق گفته محققان، پلاکت ها اجزای کوچک خون هستند که به تشکیل لخته منجر می شوند. محققان داده های ژنتیکی بیشتر از ۱۳۵۰۰ شرکت کننده در کارآزمایی ASPREE (آسپرین در پایین آوردن رویدادها در افراد مسن) را تحلیل و بررسی کردند تا تعیین کنند که آیا تفاوت های ژنتیکی می تواند توضیح دهد که چرا آسپرین امکان دارد به صورت متفاوتی بر خطر زوال عقل در افراد تاثیر بگذارد.
محققان شرکت کنندگان را بر مبنای استعداد ژنتیکی آنها برای افزایش تعداد پلاکت ها تحلیل و بررسی کردند و میزان زوال عقل را در بین اشخاصی که آسپرین با دوز پایین دریافت کرده بودند و اشخاصی که دارونما دریافت کرده بودند، مقایسه کردند.
در میان شرکت کنندگانی که بالاترین احتمال ژنتیکی تعداد پلاکت را داشتند، ۱ درصد از کسانیکه آسپرین دریافت نمودند، در مقایسه با ۳.۳ درصد از کسانیکه دارونما دریافت نمودند، گرفتار زوال عقل شدند. این تفاوت نشان دهنده خطر نسبی ۷۰ درصدی کمتر مبتلا شدن به زوال عقل است.
علیرغم خطر خونریزی، این یافته ها می تواند منجربه تحقیقات بیشتر در مورد این که آیا تفاوت های ژنتیکی می تواند به شناسایی استراتژی های موثر جلوگیری از زوال عقل کمک نماید، منجر شود.
«پیتر فرانسکت»، نویسنده اصلی و محقق در دانشکده بهداشت عمومی و پزشکی پیشگیرانه دانشگاه موناش، اظهار داشت: «آزمایشات قبلی نشان داده است که آسپرین به صورت کلی از زوال عقل در بین شرکت کنندگان جلوگیری نمی کند.»
فرانسکت در ادامه اضافه کرد: «یافته های ما نشان داده است که امکان دارد داستان چیز دیگری باشد. در اشخاصی که دارای این مشخصات ژنتیکی خاص بودند، موارد کمتری از زوال عقل را در بین اشخاصی که آسپرین مصرف می کردند، مشاهده کردیم. این یافته، این احتمال را می افزاید که روزی ژنتیک به ما کمک نماید تا تشخیص دهیم چه کسانی امکان دارد از یک درمان پیشگیرانه سود ببرند، نه این که نگاهی یکسان برای همه داشته باشیم.»
محققان تاکید نمودند که این یافته ها باید در سایر جمعیت ها تایید گردد تا بتوانند سفارش های پزشکی را ارائه نمایند.
بطور خلاصه پژوهشگران دریافتند که ۴.۴ درصد از شرکت کنندگانی که آسپرین مصرف کرده اند، در مقایسه با ۲.۱ درصد از اشخاصی که دارونما دریافت کرده اند، گرفتار خونریزی شدید شده اند. براساس گفته ی پژوهشگران، پلاکت ها اجزای کوچک خون هستند که به تشکیل لخته منجر می شوند. پژوهشگران داده های ژنتیکی بیشتر از ۱۳۵۰۰ شرکت کننده در کارآزمایی ASPREE (آسپرین در پایین آوردن رویدادها در افراد مسن) را تجزیه و تحلیل کردند تا تعیین کنند که آیا تفاوت های ژنتیکی می تواند توضیح دهد که چرا آسپرین امکان دارد به شکل متفاوتی بر خطر زوال عقل در افراد تاثیر بگذارد. پژوهشگران شرکت کنندگان را بر اساس استعداد ژنتیکی آنها برای افزایش تعداد پلاکت ها تجزیه و تحلیل کردند و میزان زوال عقل را در میان اشخاصی که آسپرین با دوز پایین دریافت کرده بودند و اشخاصی که دارونما دریافت کرده بودند، مقایسه کردند. در بین شرکت کنندگانی که بالاترین احتمال ژنتیکی تعداد پلاکت را داشتند، ۱ درصد از آنهائی که آسپرین دریافت نمودند، در مقایسه با ۳.۳ درصد از آنهائی که دارونما دریافت نمودند، گرفتار زوال عقل شدند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب