فوایی و مضرات مصرف استامینوفن در دوران حاملگی
به گزارش روان ما، استامینوفن بعنوان گزینه ای ایمن برای تسکین درد و کاهش تب در دوران حاملگی شناخته می شود، اما این دارو همچنان مبحث بحث های علمی مداوم در مورد اثرات احتمالی بلند مدت آن بر سلامت مادر و جنین بوده است.
روان ما به نقل از خبرنگاران جوان: دو مطالعه جدید نشان داده اند که مصرف استامینوفن — که با اسامی تجاری «تایلنول» (Tylenol) یا «پاراستامول» (paracetamol) نیز شناخته می شود — در دوران حاملگی با افزایش ریسک مبتلاشدن به اوتیسم یا اختلال بیش فعالی-نقص توجه (ADHD) در خردسالان ارتباطی ندارد. با وجود این، این دارو ممکنست موجب تغییراتی در رشد اندام های تناسلی نوزادان دختر شود و بطور بالقوه بر باروری آینده آنها تأثیر بگذارد.
مطالعه اول: عدم ارتباط با اوتیسم یا ADHD
در مطالعه ای چینی که در نشریه *JAMA Internal Medicine* انتشار یافت، محققان «سازمان بیمارستان های هنگ کنگ» (Hong Kong Hospital Authority) سوابق الکترونیکی سلامت مربوط به بیشتر از ۱۲۴ هزار کودک را در بازه ای بیست ساله بررسی کردند تا موارد حاملگی ای را که در آنها برای مادران استامینوفن تجویز شده بود، شناسایی کنند. آنها دریافتند که از میان ۱۲۴، ۳۳۳ کودک، ۳، ۴۴۵ نفر (۲.۸ درصد) دچار اوتیسم و از میان ۹۷، ۲۸۵ کودک، ۵، ۱۶۸ نفر (۵.۳ درصد) دچار ADHD تشخیص داده شده اند.
محققان هیچ نوع ارتباطی میان مصرف استامینوفن در دوران قبل از تولد و هیچ یک از این دو اختلال نیافتند؛ حتی زمانی که مراحل مختلف حاملگی یا دفعات مصرف دارو درنظر گرفته شد.
نتیجه گیری آنها این بود که «پاراستامول بازهم یک مسکن و تب بر ایمن و ضروری در دوران حاملگی به حساب می آید، در حالیکه جایگزین هایی مانند دارو های ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) و مواد افیونی (اپیوئیدها) با خطرات اثبات شده ای همراه هستند.» محققان هشدار دادند که اگر مادران برای درمان تب یا درد شدید از مصرف استامینوفن اجتناب کنند، ممکنست به جایگزین های ناایمن روی آورند یا با عوارضی همچون ناهنجاری های جنینی، زایمان زودرس و سقط جنین مواجه شوند.
مطالعه دوم: تغییرات احتمالی در اندام های تناسلی
مطالعه ای دانمارکی که در نشریه *Human Reproduction Open* منتشر گردید — و در آن ۶۸۵ زن حامله و ۳۰۲ نوزاد دختر مورد ارزیابی قرار گرفتند — نشان داد نوزادان دختر سه ماهه ای که در دوران جنینی در معرض استامینوفن قرار گرفته بودند، به صورت میانگین دارای تخمدان هایی ۴۰ درصد کوچک تر، رحمی ۱۳ درصد کوچک تر و ۲۳ درصد فولیکول های تخمدانی کمتر، و همین طور سطوح پایین تری از هورمون های جنسی بودند.
دکتر مارگیت بیستراپ فیشر، نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «مطالعات حیوانی نشان داده است که اختلال در تشکیل فولیکول تخمدان می تواند منتج به کاهش باروری و پیری زودرس تولید مثل شود؛ در عین حال، هنوز معلوم نیست که آیا تفاوت های مشاهده شده در مطالعه ما پیامد هایی برای باروری و سن یائسگی در انسان دارد یا خیر.»
او تاکید کرد که این مطالعه بجای یک رابطه علت و معلولی مستقیم، ارتباطاتی را یافته است و مادرانی که در دوران حاملگی از استامینوفن بهره برده اند، «نباید وحشت کنند» بلکه باید در مورد مصرف آن با پزشکان خود صحبت کنند. به طور خلاصه، آنها دریافتند که از میان ۱۲۴، ۳۳۳ کودک، ۳، ۴۴۵ نفر (۲.۸ درصد) گرفتار اوتیسم و از میان ۹۷، ۲۸۵ کودک، ۵، ۱۶۸ نفر (۵.۳ درصد) گرفتار ADHD تشخیص داده شده اند.
محققان هیچگونه ارتباطی میان مصرف استامینوفن در دوران پیش از تولد و هیچ یک از این دو اختلال نیافتند؛ حتی زمانی که مراحل مختلف حاملگی یا دفعات مصرف دارو دیده شد.
نتیجه گیری آنها این بود که پاراستامول بازهم یک مسکن و تب بر ایمن و ضروری در دوران حاملگی به حساب می آید، در حالی که جایگزین هایی مانند دارو های ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) و مواد افیونی (اپیوئیدها) با خطرات اثبات شده ای همراه هستند.
مطالعه دوم: تغییرات احتمالی در اندام های تناسلی
مطالعه ای دانمارکی که در نشریه *Human Reproduction Open* منتشر شد — و در آن ۶۸۵ زن حامله و ۳۰۲ نوزاد دختر مورد ارزیابی قرار گرفتند — نشان داد نوزادان دختر سه ماهه ای که در دوران جنینی در معرض استامینوفن قرار گرفته بودند، بصورت میانگین دارای تخمدان هایی ۴۰ درصد کوچک تر، رحمی ۱۳ درصد کوچک تر و ۲۳ درصد فولیکول های تخمدانی کمتر، و همچنین سطوح پایین تری از هورمون های جنسی بودند.
منبع: ravanema.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب